عامیانه

(اِ.)
۱- اسب باری، اسب بارکش.
۲- (عا.) نادان، نفهم. ؛ ~ برداشتن کسی کنایه از: مالی یا امتیازی به دست آوردن و خود را بزرگ پنداشتن.

(کَ دَ) (مص م.)
۱- یادآوری کردن، به خاطر آوردن.
۲- (عا.) به دیدار کسی رفتن.

(هَ) [ ع. ] (اِ.) مأخوذ از یونانی.
۱- ماده اولی، اصل هر چیز.
۲- در فارسی به معنای صورت، هیکل.
۳- (عا.) غول، عظیم الجثه.

دادن (~. دَ) (اِ.) (عا.) کسی را ناگهان به جلو پرت کردن.

(~. شُ دَ) (مص ل.) (عا.)دستپاچه شدن.

(هَ. شُ دَ) (مص ل.) (عا.) عاشق شدن، آرزومند شدن.

(~.) (اِ.) (عا.) اوضاع، احوال، شرایط. ؛ ~ پس بودن کنایه از: نامناسب و معمولاً خطرناک بودن اوضاع.

(~.) (اِ.) (عا.) داد و فریاد، سر و صدا.

(هَ) (اِ.) (عا.) آنچه از سقف یا دیوار خانه فرو ریزد، صدای فرو ریختن سقف.

(~. شُ دَ) (مص ل.)(عا.) ناخوانده به خانه کسی رفتن.