(هُ. دَ) (مص ل.) (عا.) شایع شدن.
(هُ) (اِ.) (عا.) صدا، آواز، فریاد.
(هُ. اَ تَ) (مص ل.) (عا.) چو انداختن، شایعه پراکندن.
(هِ نُ هِ) (اِمر.) (عا.) نفس نفس زدن.
(هَ سَ یا س) (اِ.) (عا.) ۱- نفس نفس زدن. ۲- اضطراب.
(هَ) (ص.) (عا.) همراه، رفیق.
(هَ هَ) (ص.) (عا.) آسان، سهل.
(هُ لُ. هُ لُ) (اِصت. ق مر.) (عا.) سر و صدای بسیار.
(هُ لُ پّ) (اِصت. ق.) (عا.) یکباره یک هو.
(هُ لُ) (اِمر.)(عا.) ۱- زندان. ۲- سیاه – چال.
