(دَ) [ ع. دواء ] (اِ.) ۱- دارو. ج. ادویه. ۲- (عا.) مواد مخدر.
(دَ هَ. دَ) (مص ل.) (عا.) کنایه از: از عهده برنیامدن، بی پاسخ گذاشتن.
(دَ گِ کَ. گِ رِ تَ) (مص ل.) (عا.) هوسِ بی موقع برای انجام کاری کردن.
(دَ گُ فَ) (اِمر.) (عا.) ۱- رفت و آمد، بیا و برو. ۲- تجمل، جاه و جلال.
(دِ) (اِ.) (عا.) جای خلوت و آرام.
(دَ مَ) [ ع. ] (ص.)(عا.)سرشکسته، شرمسار.
(دَ دَ) (ص نسب.) (عا.) کسی که هر آن عقیده اش تغییر میکند.
(دَ مَ) (ص.) (عا.) روی سینه و شکم دراز کشیده.
(دُ. کُ لُ) (ص مر.) (عا.) ۱- پول دار، ثروتمند. ۲- مرد معتبر، بااعتبار.
(دَ لِ) (حامص.) (عا.) ۱- دله بودن. ۲- چشم چرانی، حیزی.
