مصدر لازم

(حِ) [ ع. ] (مص ل.) بی بهره بودن، بیرون ماندن.

(حِ. خُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- خشمگین شدن.
۲- به خود فشار آوردن.

(~. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) سخن گفتن.

(حِ) [ ع. ]
۱- (ق.) روبرو، برابر.
۲- (اِ.) کفش.
۳- (مص ل.) روبرو شدن.

(حَ ذَ)(مص ل.)۱ – پرهیز کردن.
۲- ترسیدن.

(حِ ثَ) [ ع. حرائه ] (مص ل.) کشاورزی کردن، شخم زدن.

(حَ) [ ع. ] (مص ل.) راندن شتر با آواز و سرود.

(حُ) [ ع. ] (مص ل.) نو پیدا شدن، تازه واقع شدن.

(حُ جَّ. گِ رِ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- تضمین گرفتن، متعهد ساختن.
۲- دلیل آوردن.
۳- بهانه کردن، بهانه قرار دادن.

(حَ) [ ع. ] (مص ل.) لازم کردن.