مصدر لازم

(جَ یَّ) [ ع. جمعیه ] (مص ل.)
۱- گرد هم آمدن، مجتمع شدن.
۲- گروه مردم.

(جِ وِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- خود را نشان دادن.
۲- آشکار ساختن.
۳- تابش انوار الهی بر قلب عارف.

(جَ) [ ع. ] (مص ل.) ارضاء کردن غریزه جنسی به روش غیرطبیعی، استمناء.

(~. بُ شُ دَ) (مص ل.) مورد حمله و هجوم واقع شدن.

(جُ) [ ع. ] (مص ل.) نشستن.

(جَ فَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- میان تهی بودن.
۲- بدخُلقی کردن.
۳- سبکسری، بی – خردی.

(جَ لَ) [ ع. جلاله ] (مص ل.) بزرگواری.

(~. خُ دَ) (مص ل.)
۱- رنج کشیدن.
۲- غصه خوردن.

(جَ) [ ع. ] (مص ل.) کوچ کردن، از وطن دور شدن، آوارگی.

(جَ) [ ع. ] (مص ل.) خشک شدن.