مصدر لازم

تناکر

(تَ کُ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- خود را به نادانی زدن.
۲- دشمنی ورزیدن دو قوم با یکدیگر.

    تناهی

    (تَ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- به پایان رسیدن، به نهایت رسیدن.۲ – بازایستادن.

      تناظر

      (تَ ظُ) [ ع. ] (مص ل.)
      ۱- به یکدیگر نگریستن.
      ۲- با هم بحث و گفتگو کردن.

        تنافس

        (تَ فُ) [ ع. ] (مص ل.) رغبت کردن در کاری از روی رقابت و همچشمی به منظور پیشی گرفتن.

          پیمایش به بالا