مصدر لازم

تمکن

(تَ مَ کُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- جاگیر شدن.
۲- دارای جاه و مقام شدن.
۳- توانا شدن.

    تملص

    (تُ مَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- رهایی یافتن، رستن.
    ۲- لیز خوردن، از دست افتادن.

      تمرغ

      (تَ مَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) در خاک غلتیدن، از درد به خود پیچیدن.

        پیمایش به بالا