مصدر لازم

تسویف

(تَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- تأخیر کردن، درنگ کردن.
۲- کار را به فردا گذاشتن.
۳- وعده‌های دروغ دادن.

    تسفطط

    (تَ سَ طُ) (مص ل.)
    ۱- احمق شدن.
    ۲- هذیان گفتن.
    ۳- انکار حقایق کردن، سوفسطایی کردن.

      پیمایش به بالا