مصدر لازم

(تَ خَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.)۱ – خوی گرفتن.
۲- خوش خو شدن.

(تَ خَ لِّ) [ ع. ] (مص ل.) خالی شدن.

(تَ خَ شُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- فروتنی کردن.
۲- تضرع کردن.

(تُ دَ) (مص ل.) کوشیدن، کوشش کردن.

(تَ خَ صُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- به چیزی مخصوص شدن.
۲- در کاری مهارت داشتن.

(تَ خَ ضُّ) [ ع. ] (مص ل.) فروتنی کردن.

(تَ خَ طِّ) [ ع. ] (مص ل.) از حدّ خود گذشتن.

(~. شُ دَ) (مص ل.) بسته شدن، تعطیل شدن.

(تَ خَ بُّ) [ ع. ]
۱- (مص م.) تباه کردن.
۲- خرد را تباه کردن.
۳- (مص ل.) بر گزاف و بیراه رفتن.

(تَ دُ) [ ع. ]
۱- (مص م.) یکدیگر را فریفتن.
۲- (مص ل.) خود را فریب خورده وا نمودن در صورتی که نباشند؛ ج. تخادعات.