مصدر لازم

مناهبت

(مَ هَ بَ) [ ع. مناهبه ] (مص ل.)
۱- برابر هم دویدن در مسابقه.
۲- غارت کردن.

    مناهزت

    (مُ هِ زَ) [ ع. مناهزه ] (مص ل.)
    ۱- نزدیک شدن به هم.
    ۲- فرصت یافتن و غنیمت شمردن.
    ۳- پیش آمدن شکار را.

      مناهضت

      (مُ هِ ضَ) [ ع. مناهضه ] (مص ل.) برابری کردن در جنگ، مقاومت نمودن با هم.

        مناقضه

        (مُ قَ ضَ یا ض) [ ع. مناقضه ] (مص ل.) مخالفت کردن، سخن برخلاف یکدیگر گفتن.

          Scroll to Top