مصدر لازم

باختن

(تَ) (مص ل.)
۱- مغلوب شدن در قمار یا بازی.
۲- از بین رفتن تمام یا بخشی از مال.
۳- بخشیدن.
۴- از شدت ترس یا نگرانی سُست شدن، گیج شدن.
۵- چرخ دادن. ؛قافیه را ~ اشتباه کردن، در غلط افتادن.

    آویختن

    (تَ) [ په. ]
    ۱- (مص م.) آویزان کردن.
    ۲- فرو گذاشتن، پایین انداختن.
    ۳- حمایل کردن.
    ۴- دار زدن.
    ۵- (مص ل.) آویزان شدن.
    ۶- جنگیدن.
    ۷- چنگ زدن، تمسک جستن.

      پیمایش به بالا