مصدر لازم

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- بدون اندیشه دست به کاری زدن.
۲- خود را در سختی انداختن. ج. اقتحامات.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) نزدیک شدن.

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) کسب کردن، کسب معاش کردن.
۲- (مص ل.) گناه کردن.
۳- به جا آوردن.
۴- وزیدن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)۱ – قصاص کردن.
۲- قصه گفتن.

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) میوه چیدن.
۲- (مص ل.) فرارسیدن موسم میوه چیدن.

( اُ ) [ ع. ] (مص ل.) فرو شدن، غروب شدن.

(اُ. زَ دَ) (مص ل.) = عق: حال به هم خوردن، استفراغ.

(اِ مَ) [ ع. اقامه ] (مص ل.)
۱- جای گُزیدن، زیستن.
۲- به جا آوردن.

(اِ مِ یا مَ) [ ع. اقامه ] (مص ل.) اقامت. ؛~ ء نماز تکبیری که برای برپا کردن نماز گویند.

(~. خا دَ) (مص ل.) یاوه گفتن، بیهوده حرف زدن.