مصدر لازم

(مُ لَ) [ ع. مخاله ] (مص ل.) گمان بردن.

(مُ لَ صَ) [ ع. مخالصه ] (مص ل.) دوستی خالص و بی ریا.

(مُ ص مَ) [ ع. ] (مص ل.) نک مخاصمه.

(مُ ص مِ) [ ع. مخاصمه ] (مص ل.) دشمنی کردن، جنگیدن.

(مُ طَ رَ یا رِ) [ ع. مخاطره ] (مص ل.) خود را به خطر افکندن.

(مَ فَ) [ ع. مخافه ] (مص ل.) ترس، هراس.

(~. گُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) کنایه از: در جایی اقامت کردن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) رنج بردن، زحمت کشیدن.

(مَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) تأخیر گردانیدن.
۲- محو کردن، پاک کردن.
۳- کاستن، کاهانیدن.
۴- (مص ل.) کاهیدن.

(مَ ضَ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) محضر ساختن، استشهاد تهیه کردن، برای تأیید سخنی امضاء و شهادت جمع کردن.