مصدر لازم

(مَ) [ ع. ] (مص ل.) آمدن ؛ مق. ذهاب.

(مَ دَ) (مص ل.) بسودن، دست مالیدن، لمس کردن.

(مَ دَ) (مص ل.) خرامیدن، از روی ناز راه رفتن.

(مُ) [ ع. محاباه ] (مص ل.)
۱- ترس، پروا، احتیاط، ملاحظه، طرفداری.
۲- کسی یا چیزی را ویژه خود ساختن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) جمع شدن و گفتگو نمودن.

(مُ وَ رَ) [ ع. مجاوره ] (مص ل.) همسایگی، نزدیکی.

(مُ وَ زَ)(مص ل.)۱ – از جایی گذشتن.
۲- عقب انداختن کسی را و گذشتن از وی.

(مُ لِ سَ) [ ع. مجالسه ] (مص ل.) همنشینی و معاشرت.

(مُ مَ لَ) [ ع. مجامله ] (مص ل.)
۱- خوش رفتاری کردن.
۲- چرب زبانی کردن.

(مُ مِ لِ) [ ع. مجامله ] (مص ل.) چرب زبانی، جمله پردازی.