مصدر لازم

(لُ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- پیوستن چیزی به چیزی، به هم رسیدن.
۲- باریک میان گردیدن.

(لُ غَ یا غِ) [ ع. لثغه ] (مص ل.) گرفتن زبان و شکستگی آن به طوری که حرف سین را ثاء یا راء را غین گویند و مانند آن.

(لَ) [ ع. ] (مص ل.) عناد، ستیزه.

(~. خُ دَ) (مص ل.)
۱- سیلی خوردن.
۲- زبون گشتن.

(لَ دَ) (مص ل.) سخنان لاف و گزاف گفتن.

(لَ) [ ع. ] (مص ل.) درنگ کردن، مکث کردن.

(~. کَ دَ) (مص ل.) تبسم کردن، شکرخند زدن.

(دَ) (مص ل.)
۱- ناله کردن، زوزه کشیدن سگ.
۲- هرزه گویی کردن.

(دَ) (مص ل.)
۱- لاف زدن.
۲- زوزه و ناله کردن سگ.

(~. پَ. زَ دَ) (مص ل.) سر ریز شدن.