مصدر لازم

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) انجام دادن عبادتی که در موقع خود انجام نشده باشد.

(~. بَ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) عرض حال دادن، دادخواهی نمودن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) شرح حال گفتن.

(~.) [ ع. ] (مص ل.)
۱- کوتاهی کردن.
۲- از کاری باز ایستادن.

(قَ مَ طَ یا طِ) [ ع. قرمطه ] (مص ل.)
۱- تنگ و باریک نوشتن.
۲- نزدیک نهادن گام.

(قُ) [ ع. ]
۱- (اِ.) هرچیزی که به وسیله آن به خداوند تقرب جویند.
۲- عنوانی برای نشان دادن ارادت و اخلاص به فردی که دارای مقام مهمی است.
۳- صدقه، تصدق. ؛~ صدقه کسی رفتن کنایه از: الف – اظهار محبت و اخلاص و ارادت کردن به کسی. ب – اصرار و التماس کردن به کسی.
۴- (مص ل.) نزدیک شدن. ؛ عید ~ روز دهم ذیحجه که حاجیان در مکه قربانی کنند.

(قِ) [ ع. ] (مص ل.) پای برداشتن جهت جماع.

(~. گِ رِ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- ساکن شدن، آرام گرفتن.
۲- استوار شدن، محکم گشتن.

(قِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- به هم نزدیک شدن، به هم پیوستن.
۲- اجتماع دو سیاره در یک بُرج.

(قَ) [ ع. ] (مص ل.) استفراغ، بالا آوردن.