مصدر متعدی

(تَ نَ جُّ) [ ع. ] (مص م.) روا کردن، خواستار روا کردن حاجت شدن.

(تَ وُ) [ ع. ] (مص م.) خود را به خواب زدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) یکدیگر را ندا کردن، هم را خواندن.

(تَ سُ) [ ع. ] (مص م.)
۱- یکدیگر را باطل ساختن.
۲- انتقال روح شخص مرده به بدن انسانی دیگر.

(تَ صُ) [ ع. ] (مص م.) همدیگر را یاری کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) بازداشتن، منع کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- گسترانیدن.
۲- آسان ساختن.
۳- فراهم کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) زمان دادن، مهلت دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) مال کردن ؛ به قوه دو رسانیدن، عددی را در نفس خود ضرب کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- زراندود کردن.
۲- دروغی را حق جلوه دادن.