مصدر متعدی

(تَ لَ مُّ) [ ع. ] (مص م.) خوردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- نگاه تند و آنی به چیزی افکندن.
۲- اشاره کردن.
۳- اشاره کردن شاعر در شعر به داستان یا مثلی مشهور یا آوردن اصطلاحات علمی در شعر.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) پیچیدن، درنوردیدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) به هم بستن، به هم پیوستن، مرتب کردن.

(تَ لَ قُّ) [ ع. ] (مص م.) فراگرفتن، فهمیدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) لقب دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بارور کردن درخت خرمای ماده به وسیله داخل کردن مایه خرمای نر به درون آن.
۲- واکسن زدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- فهماندن.
۲- کسی را وادار به گفتن کلامی کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- نیرنگ ساختن.
۲- پوشاندن، حقیقت را پنهان کردن.

(تَ جِ ئِ) [ ع. تلجئه ] (مص م.)
۱- قرار دادن مال برای بعضی از وارثان دون بعض.
۲- واگذار کردن زمین خود به دیگری و بدین نحو تحت حمایت او درآمدن ؛ التجاء.