مصدر متعدی

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بزرگ شمردن.
۲- اللهاکبر گفتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) بسیار کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- تیره ساختن.
۲- دلتنگ کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) در بند کردن، مقید ساختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- چکانیدن.
۲- فرایند تبدیل گاز یا بخار به مایع.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- پاره پاره کردن.
۲- تجزیه کردن شعر به اجزا و ارکان عروضی برای معین کردن موزون یا ناموزون بود شعر.
۳- کنایه از: پیمودن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) گود کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) دگرگون کردن، وارونه کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- گردن بند به گردن انداختن.
۲- پیروی کردن.
۳- کار به عهده کسی گذاشتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) از بیخ و بن برکندن، ریشه کن ساختن.