مصدر متعدی

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- پیشکش کردن، هدیه دادن.
۲- پیش انداختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) از دست دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) واگذار کردن، سپردن.

(تَ تُ) [ ع. ] (مص م.) یکدیگر را کشتن.

(تَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) قصاص گرفتن از هم.
۲- تاوان گرفتن.
۳- معامله به مثل کردن. ؛ ~پس دادن مجازات شدن، تاوان دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) رسوا کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- نقره کوب کردن، سیم اندود کردن.
۲- آب نقره دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) فهمانیدن، حالی کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- جدا کردن. فصل فصل کردن.
۲- شرح دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- خالی کردن ظرف از آنچه در آن است.
۲- پرداختن و فراغت از کاری.