مصدر متعدی

تفریغ

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- خالی کردن ظرف از آنچه در آن است.
۲- پرداختن و فراغت از کاری.

    تفریض

    (تَ) [ ع. ] (مص م.)
    ۱- واجب گردانیدن چیزی.
    ۲- جداجدا کردن.
    ۳- رخنه نمودن.
    ۴- آشکار نمودن.

      Scroll to Top