مصدر متعدی

(تَ) [ ع. ] (مص م.) گوشمالی دادن.

(تِ) [ ع. ] (مص م.) شماره کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) شماره کردن.

(تَ یِ) [ ع. تعدیه ] (مص م.)
۱- کسی را از کاری منصرف کردن.
۲- فعل لازم را متعدی کردن.
۳- گذرانیدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) عذاب کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- به عربی ترجمه کردن.
۲- واژه‌ای غیر عربی را به شکل عربی درآوردن.

(تَ وُ) [ ع. ] (مص م.) به هم یاری کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) به بندگی گرفتن، کسی را بنده خود کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- به عبارتی مقصود خود را بیان کردن.
۲- خواب را تفسیر کردن.

(تَ یِ) [ ع. تعبیه ] (مص م.) آراستن، آماده کردن.