مصدر متعدی

(تَ) [ ع. ] (مص م.) زینت دادن، آراستن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) خوار کردن، کوچک شمردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- درست کردن.
۲- درستی امری را بررسی کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- کسی را حاکم یا داور کردن.۲ – در فارسی به معنای استوار کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) جنبانیدن، به حرکت درآوردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) اندوهگین کردن کسی را.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- مانده کردن.
۲- دریغ خورانیدن دیگری را.
۳- حقیر داشتن.
۴- آزردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- آفرین گفتن.
۲- نیکو کردن، به نیکی نسبت دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بسیار جمع کردن، گرد آوردن.
۲- تنگ داشتن نفقه بر اهل و فرزندان و غیره.

(تَ یِ) [ ع. تحشیه ] (مص م.) نوشتن حاشیه بر کتاب.