مصدر متعدی

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بیدار کردن.
۲- آگاه کردن.

[ ع. ] (مص م.)
۱- افکندن، درانداختن.
۲- یورش بردن، تاختن.
۳- گرفتار کردن کسی.
۴- هم آهنگ ساختن آوازها. ج. ایقاعات.

[ ع. ] (مص م.)
۱- وحی فرستادن، الهام کردن.
۲- مطلبی را در ذهن یا دل کسی افکندن.

[ ع. ] (مص م.) آزار رسانیدن، اذیت کردن.

[ ع. ] (مص م.) وارث کردن، کسی را وارث قرار دادن.

[ ع. ] (مص م.) به درد آوردن، دردمند کردن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) دادن.

(اِ تِ) [ ع. ائتمان ] (مص م.) استوار داشتن، امین کردن.

[ ع. ] (مص م.)
۱- بخشیدن.
۲- دیگری را بر خود برتری دادن.
۳- از خود گذشتن.

[ ع. ] (مص م.)
۱- واجب کردن، لازم گردانیدن.
۲- پذیرفتن.
۳- طرف عقد واقع شدن.