مصدر متعدی

التقاط

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- برچیدن، برگرفتن.
۲- مضمون و مطلبی را از جایی گرفتن.

    اقماع

    (اِ) [ ع. ] (مص م.)
    ۱- خوار کردن، حقیر گردانیدن.
    ۲- شکستن، مغلوب کردن.
    ۳- راندن، دفع کردن.

      پیمایش به بالا