مصدر متعدی

التزام

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) همراه بودن، همراهی کردن.۲ – (مص م.) ملزم شدن به امری. ج. التزامات.

    التقاط

    (اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
    ۱- برچیدن، برگرفتن.
    ۲- مضمون و مطلبی را از جایی گرفتن.

      اقماع

      (اِ) [ ع. ] (مص م.)
      ۱- خوار کردن، حقیر گردانیدن.
      ۲- شکستن، مغلوب کردن.
      ۳- راندن، دفع کردن.

        پیمایش به بالا