مصدر متعدی التزام (اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) همراه بودن، همراهی کردن.۲ – (مص م.) ملزم شدن به امری. ج. التزامات.
مصدر متعدی اقماع (اِ) [ ع. ] (مص م.) ۱- خوار کردن، حقیر گردانیدن. ۲- شکستن، مغلوب کردن. ۳- راندن، دفع کردن.