(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) ۱- خوب و نیکو شمردن. ۲- مستحب دانستن.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) ۱- تازه پیدا کردن. ۲- نوآوردن. ج. استحداثات.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) ۱- نیکو شمردن. ۲- پسندیدن، نیکو جلوه دادن.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) به پایان بردن، به سر آوردن.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) سنگین شمردن، گران داشتن.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) بهره برداری کردن از دسترنج دیگری.
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) ۱- جدا کردن، بیرون آوردن. ۲- ان شاءاللهگفتن. ج. استثناعات.
(اِ تِ بَ) [ ع. ] (مص م.) پاسخ گفتن، پذیرفتن.
(اِ تِ رِ) [ ع. استجاره ] (مص م.) ۱- پناه خواستن. ۲- کرایه کردن.
(اِ تِ زِ) [ ع. استجازه ] (مص م.) اجازه خواستن، رخصت طلبیدن. ج. استجازات.