مصدر متعدی

اذیت

(اَ یَّ) [ ع. اذیه ]
۱- (اِمص.) آزار، رنج، زحمت.
۲- (مص ل.) آزرده شدن، رنج کشیدن.
۳- (مص م.) رنجانیدن، اذا و اذی نیز گویند.

    اراحه

    (اِ حَ یا حِ) [ ع. اراحه ]
    ۱- (مص ل.) آسودن، برآسودن.
    ۲- (مص م.) راحت رسانیدن، آسایش دادن.
    ۳- حق به حق دار دادن، رو کردن حق کسی را.

      اذاقت

      (اِ قَ) [ ع. اذاقه ] (مص م.)
      ۱- چشانیدن.
      ۲- چیزی آزمودن.
      ۳- مکافات امری را نمودن.

        اذان

        ( اَ) [ ع. ] (مص م.)
        ۱- آگاه کردن، خبر دادن.
        ۲- خبر دادن از وقت نماز.

          پیمایش به بالا