مصدر متعدی

اذیت

(اَ یَّ) [ ع. اذیه ]
۱- (اِمص.) آزار، رنج، زحمت.
۲- (مص ل.) آزرده شدن، رنج کشیدن.
۳- (مص م.) رنجانیدن، اذا و اذی نیز گویند.

    اراحه

    (اِ حَ یا حِ) [ ع. اراحه ]
    ۱- (مص ل.) آسودن، برآسودن.
    ۲- (مص م.) راحت رسانیدن، آسایش دادن.
    ۳- حق به حق دار دادن، رو کردن حق کسی را.

      اذابه

      (اِ بِ یا بَ) [ ع. اذابه ] (مص م.)
      ۱- آب کردن، ذوب کردن، گداختن.
      ۲- غارت کردن.
      ۳- نیکو کردن کار خود را.

        اذاقت

        (اِ قَ) [ ع. اذاقه ] (مص م.)
        ۱- چشانیدن.
        ۲- چیزی آزمودن.
        ۳- مکافات امری را نمودن.

          اذان

          ( اَ) [ ع. ] (مص م.)
          ۱- آگاه کردن، خبر دادن.
          ۲- خبر دادن از وقت نماز.

            Scroll to Top