مصدر متعدی

(مُ یِ عَ) [ ع. مشایعه ] (مص م.) بدرقه کردن.

(مُ تَ یا تِ مَ) [ ع. مشاتمه ] (مص م.) یکدیگر را دشنام دادن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) معین کردن، گماشتن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) ثابت کردن.

(مَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- پاک کردن.۲ – کشیدن دست تر به فرق سر و روی پاها هنگام وضو گرفتن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) فتح کردن، تسخیر کردن.

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) فیض بُردن، نیکی دریافت کردن.

(مُ فِ حِ یا فَ حَ) [ ع. مسافحه ] (مص م.) زنا کردن.

(مَ) [ ع. ] (مص م.) راندن.

(مُ) [ ع. مساقاه ] (مص م.)
۱- کشت کردن زمین به شراکت.
۲- معامله‌ای است که بین صاحب درخت و امثال آن یا عامل در مقابل حصه مشاع معین از ثمره واقع می‌شود و ثمره اعم است از میوه و برگ و گل و غیر آن.