مصدر متعدی

(~. دَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- پاره کردن جامه کسی از پشت.
۲- کنایه از بی آبرو کردن (اشاره به داستان یوسف و زلیخا).
۳- جماع کردن از پشت.

(قَ) [ ع. ] (مص م.) بریدن، جدا کردن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- بریدن.
۲- مسافت طی کردن.

(~.) [ ع. ]
۱- (اِ.) باران، آن چه بچکد، واحد: قطره.
۲- (مص ل.) چکیدن.
۳- (مص م.) چکاندن. ج. قطار.

(قَ ضْ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بریدن، قطع کردن.
۲- به تازیانه زدن.

(قَ. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) بریدن سر قلم‌های خوشنویسی.

(قِ) [ ع. ] (مص م.) مجازات، کیفری همسنگ جُرم.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) بخش کردن، تقسیم کردن.

(قَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- خوردن، بسیار خوردن.
۲- شکستن برگ خرما و نی و جز آن.
۳- گوشت پخته و سرخ شده. ج. قشوم.

(قَ) [ ع. ] (مص م.)به زور به کار واداشتن.