مصدر متعدی

(~. اَ کَ دَ) (مص م.) به میان آوردن.

(فَ. کَ دَ) (مص م.) نیست کردن، به نیستی افکندن.

(~. وَ یا وُ دَ) (مص م.)
۱- به دست آوردن.
۲- ساختن.

(فَ. بُ دَ) (مص م.) پیش بردن.

(~. بُ دَ) (مص م.)
۱- به پایان رساندن.
۲- مسکوت گذاشتن مطلب یا کاری.

(~. پُ. کَ دَ) (مص م.) بر دوش انداختن جامه و مانند آن.

(فِ. زَ دَ) [ فر – فا. ] (مص م.) آرایش کردن موی سر و ایجاد چین و شکن و تاب با آلات مخصوص.

(فَ دَ) (مص م.) جدا کردن پنبه از پنبه دانه.

(فُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) در فتنه افتادن.
۲- دل باختن.
۳- (مص م.) در فتنه انداختن، به شگفت آوردن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- تافتن، تابیدن.
۲- نام یکی از فنون کشتی.