مصدر متعدی

(غُ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) به بند کشیدن، اسیر کردن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- در غلاف گذاشتن.
۲- در درگیری و جدال از حریف ترسیدن و کوتاه آمدن.

(غَ ضّ) [ ع. ] (مص م.)
۱- فروخوابانیدن چشم را.
۲- فرو داشتن آواز.

(غَ دَ)
۱- (مص ل.) خزیدن.
۲- به هم چسبیدن.
۳- (مص م.) طبقه طبقه روی هم گذاشتن.

(غِ شّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) خیانت کردن.
۲- فریب دادن.
۳- کدورت.
۴- (مص م.) آمیختن هر چیز کم بها در هر چیز گرانبها و ناخالص کردن آن.

(غَ رِّ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) فریفتن، گول زدن.

(~. دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) فریب دادن، گول زدن.

(غُ رَ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) تقسیم کردن طلبکاران مال بدهکار ور – شکسته‌ای را به نسبت طلب بین خود.

(~. ~.) (مص م.) قر زدن ؛ فریفتن دختر یا زنی برای کامجویی از او.

(دَ)
۱- (مص ل.) غلطیدن.
۲- (مص م.) غلطاندن.