مصدر متعدی

صرع

(صَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) بر زمین زدن، افکندن.
۲- دو مصراع گردانیدن هر بیت شعر را.
۳- دو لنگه کردن.

    صرف

    (صَ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) گردانیدن، برگردانیدن.
    ۲- منصرف کردن.
    ۳- به کار بردن.
    ۴- سره کردن زر و سیم.
    ۵- تبدیل پولی به پول دیگر
    ۶- سود.

      صدور

      (~.) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) واقع شدن امری.
      ۲- نشأت یافتن.
      ۳- آشکار شدن.
      ۴- (مص م.) فرستاده شدن شیئی از جایی به جایی.

        پیمایش به بالا