مصدر متعدی

(~. دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) مجازات کردن، تنبیه کردن.

(~. فَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) مجازات کردن از جانب بزرگان.

(دَ) (مص م.) آراستن.

(سُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) دویدن اسب و شتر در پی هم.
۲- (مص م.) دواندن اسب و ریاضت دادن او جهت شرکت در مسابقه.

(سَ) [ ع. ] (مص م.) راندن.

(دَ) (مص م.) سوزانیدن، آتش گرفتن، سوختن.

(دَ) [ په. ] (مص م.)
۱- ساییدن، لمس کردن.
۲- کوبیدن و خرد کردن.
۳- فرسودن.
۴- سوراخ کردن.

(سَ دَ) (مص م.) ترسیدن، بیم داشتن.

(سَ دَ) (مص م.)
۱- وزن کردن، اندازه گرفتن.
۲- ارزش چیزی را تعیین کردن.
۳- چیزی را با چیزی مقایسه کردن.

(سُ دَ) (مص م.) = سنبانیدن:
۱- سوراخ کردن.
۲- کاویدن.