مصدر متعدی

(رَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- واگذاشتن، ترک کردن.
۲- دور افکندن، طرد کردن.

(رَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بالا بردن، برکشیدن.
۲- ترقی دادن.
۳- برطرف کردن.

(رَ) [ ع. ] (مص م.) چرانیدن.

(رَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- برخلاف میل کسی عمل کردن.
۲- غلبه کردن، به خاک مالیدن.

(رَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- پیچیدن پی را بر پیکان تیر.
۲- پای بر پای پیچیدن.
۳- سنگ بر هم نهادن در بنا.

(رَ) [ ع. ] (مص م.) مکیدن آب یا مایعی دیگر را، نوشیدن همه آبی را که در ظرف است.

(رِ یارُ وِ) [ ع. رشوه ] (مص م.) دادن پول یا مال دیگر به کسی برای انجام کارِ ناحق.

(رِ تَ) (مص م.) تافتن، تابیدن.

(~. نِ دَ)(مص م.) برانگیختن.

(~.) [ ع. ] (مص م.)
۱- بند کردن و بازداشتن کسی را.
۲- اصلاح کردن میان قومی را.
۳- افساد کردن (از اضداد است)
۴- چاه کندن.
۵- در زیر خاک پنهان کردن چیزی را.
۶- در گور کردن مرده را.
۷- دانستن امور قوم و خبر آن‌ها.