مصدر متعدی

(حَ) [ ع. ] (مص م.) سوختن، سوزانیدن.

(حَ) [ ع. ] (مص م.) شخم زدن.

(حَ) [ ع. ] (مص م.) نگاهبانی کردن.

(حَ) [ ع. ] (مص م.) انداختن، افکندن.

(حَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- برابر کردن.
۲- پیروی، تتبع کردن (شاعر یا نویسنده‌ای را).

(حَ) [ ع. ] (مص م.) گمان بردن، تخمین زدن.

(حَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- پوشانیدن.
۲- منع کردن.

(حَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- منع کردن، باز – داشتن.
۲- منع کردن دادگاه و قاضی کسی را از تصرف در اموال خویش.

(حَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- باز داشتن.
۲- در میان آمدن.

(حِ مَ) [ ع. حجامه ] (مص م.) بادکش کردن و خون گرفتن از بدن از طریقِ مکیدن به وسیله شاخ و تیغ زدن بر محل مکیده شده.