مص جع

(قَ یَّ) [ ازع. ] (مص جع.)
۱- قبول.
۲- رضا.
۳- دریافت.
۴- اقرار.

(قَ یَّ) [ ازع. قبلیه ] (مص جع.) پیش بودن، تقدم.

(~. یَّ) [ ع. ] (مص جع.) قاطع بودن، با قدرت عمل کردن.

(بِ یَّ) (مص جع.)
۱- شایستگی.
۲- استعداد.
۳- استعداد قبول، منفعل شدن، انفعال. مق فاعلیت.
۴- امکان.
۵- هنر.
۶- معرفت.
۷- کفایت.

(فَ یَّ) [ ازع. ] (مص جع.) کوشش.

(فَ یَّ) [ ع. فردیه ] (مص جع.)
۱- یکتایی، یگانگی.
۲- طاق بودن.

(فَ یَّ) [ ع. فحوله ] (مص جع.)نری، م ردانگی.

(عُ یَّ) [ ازع. ] (مص جع.) عمومی بودن، همگانی بودن.

(عِ یَّ) [ ع. علیه ] (مص جع.) علت بودن.

(عُ یَّ) [ ازع. ] (مص جع.) عضو بودن، کارمند شدن.