اسم فاعل

[ ع. ] (اِفا.) ندا کننده.

(جِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- رستگار شونده.
۲- پیروز، پیروزمند.
۳- کار سهل، آسان.

(جِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- سرکش، طاغی.
۲- درخشنده، طلوع کننده.

[ ع. ] (اِفا.)
۱- نجات یابنده، خلاص شونده.
۲- رهاننده، نجات دهنده.

(بِ غ) [ ع. نابغه ] (اِفا.)
۱- بزرگ، بزرگوار.
۲- کسی که دارای هوش و استعداد فوق العاده باشد. ج. نوابغ.

(اِفا.)
۱- واسطه، شفیع.
۲- استاد زورخانه.

(مُ لِ) [ ع. ] (اِفا.) دردآورنده، دردناک.

(مُ ءَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- تایید کننده.
۲- محکم کننده، استوار دارنده.

(مُ ءَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) ادب آموزنده، ادب آموز، تربیت کننده، مربی. ج. مؤدبین.

(نِ) [ ع. ] (اِفا.) انس گرفته، همدم.