«مُ تَ غ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که از کاری روی برتابد و خود را به کار دیگر مشغول سازد.
(مُ تَ فِ) [ ع. ] (اِفا.) جفت پذیرنده.
(مُ تَ زَ هِّ) [ ع. ] (اِفا.) پارسا، زاهد.
(مُ تَ زَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) زن کننده، ازدواج کننده ؛ ج. متزوجین.
(مُ تَ زَ یِّ) (اِفا.) زینت یابنده، آراسته.
(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.) پیشی گیرنده (بر یکدیگر)؛ ج. متسابقین.
(مُ تَ قِ) [ ع. ] (اِفا.) بر هم فرو ریزنده.
(مُ تَ لِ) [ ع. ] (اِفا.) آشتی کننده با دیگری، صلح کننده با یکدیگر.
(مُ تَ رَ صِّ) [ ع. ] (اِفا.) چشم به راه، منتظر.
(مُ تَ رَ قِّ) [ ع. ] (اِفا.) امیدوار، چشم به راه.
