(مُ تَ دِ) (اِفا.) با هم خصومت کننده.
(مُ تَ س) [ ع. ] (اِفا.) سرکش، دلیر.
(مُ تَ نِ) [ ع. ] (اِفا.) از یک جنس، مشابه.
(مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِفا.) آن که آشکارا فسق کند.
(مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که خود را به نادانی میزند.
(مُ تَ ءَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) اندوهناک، دردمند.
(مُ تَ بَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) نیکویی کننده برای رضای خدا.
(مُ تَ ءَ لِّ هْ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که به علم الهیات اشتغال دارد؛ عابد، زاهد.
(مُ تَ ءَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) متفکر، صاحب تدبیر.
(مُ تَ ءَ نِّ) [ ع. ] (اِفا.) درنگ کننده.
