اسم فاعل

(فِ) [ ع. ] (اِفا.) ظفر یابنده، پیروز، فیروز.

(لِ) [ ع. ] (اِفا.) ستمکار، کسی که ظلم می‌کند.

(یِ) [ ع. طائع ] (اِفا.)
۱- فرمانبردار، طبع، مطیع.
۲- خواهان، راغب. ج. طایعین.

(یِ) [ ع. طائف ] (اِفا.)
۱- طواف – کننده.
۲- شبگرد.

(یِ فِ) [ ع. طائفه ]
۱- (اِفا.) مؤنث طایف.
۲- تیره، دسته.
۳- پاره‌ای از چیزی. ج. طوایف.

(لِ) [ ع. ] (اِفا.) مرد بدکردار، تبهکار.

(مِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آزمند، حریص.
۲- امیدوار.

(یِ) [ ع. طائره ] (اِفا.)
۱- پرواز کننده، پرنده.
۲- مرغ، ج. طیور.

[ ع. ] (اِفا.)
۱- نافرمان، سرکش.
۲- ستمکار، ظالم.

(لِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- جوینده، خواهان.
۲- دانشجوی علوم دینی ؛ ج. طلاب.