اسم فاعل

(مُ لِ) [ ع. ] (اِفا.) هلاک کننده، نابود کننده.

(مُ هَ هِ) [ ع. ] (اِفا.) آن که شعر نیکو و ظریف گوید.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) راه راست یافته.

(مُ تَ مّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- غم خوار، اندوه مند.
۲- توجه کننده به کاری.

(مُ جِ) [ ع. ] (اِفا.) هجوم کننده.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) تابان، درخشان.

(مُ جِ) [ ع. ] (اِفا.) هجرت کننده آن که از وطن خود هجرت کرده در جایی دیگر مسکن گیرد.

(مُ هَ تِ) [ ع. ] (اِفا.)۱ – دریده، شکافته شده.
۲- مردی که از رسوایی و بی پردگی باک ندارد؛ بی پروا.

(مُ هَ دِ) [ ع. ] (اِفا.)از هم ریخته، ویران، خراب.

(مُ هَ زِ) [ ع. ] (اِفا.) شکست خورده، مغلوب شده.