(ض) [ ع. ] (اِفا.) ۱- شیرخوار. ۲- بخیل، خسیس.
[ ع. ] (اِفا.) ۱- چراننده گله. ۲- پشتیبان، نگهبان. ۳- حاکم، والی.
(غِ) [ ع. ] (اِفا.) مایل، خواهان. ج. راغبین.
(فِ) [ ع. ] (اِفا.) ترک کننده، رهاکننده.
(زِ) [ ع. ] (اِفا.) روزی دهنده، روزی – رسان.
(دِ) [ ع. ] (اِفا.) بازدارنده.
[ ع. ] (اِفا.) ساقط، افتاده.
(تِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- کسی که پارگی را درست کند. ۲- عالِم به انجام کار.
(جِ) [ ع. ] (اِفا.) غالب آمده، چربیده.
(جِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- آنکه شعری از بحر رجز بخواند. ۲- کسی که رجز خواند، ارجوزه خوان.
