اسم فاعل

رافضه

(فِ ض) [ ع. رافضه ]
۱- (اِفا.) مؤنث رافض.
۲- گروهی که به پیشوای خویش پشت کرد ه و او راترک کنند.

    رافع

    (فِ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- بالابرنده، بلند کننده.
    ۲- بردارنده قصه به شاه یا امیر، عرض حال دهنده.

      راتع

      (تِ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- چراکننده، چرنده.
      ۲- کسی که در نعمت و آسایش باشد.

        راتق

        (تِ) [ ع. ] (اِفا.)
        ۱- کسی که پارگی را درست کند.
        ۲- عالِم به انجام کار.

          پیمایش به بالا