اسم فاعل

(زِ) [ ع. ] (اِفا.) هزل گوینده ؛ مق. جدگو. بیهوده گوی.

(بِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) فرود آینده، نازل.
۲- ستاره هبوط کننده.

(تِ) [ ع. ] (اِفا.) آواز دهنده، آواز کننده.

(تِ) [ ع. ] (اِفا.) پرده درنده، پرده در.

(جِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- جدایی کننده.
۲- فایق، فاضل بر دیگر اشیا.۳ – سخن پریشان گوی.

(جِ) [ ع. ] (اِفا.) آنچه در دل گذرد. ج. هواجس.

(دِ) [ ع. ] (اِفا.) نابود کننده، ویران کننده.

(~.) [ ع – فا. ] (اِفا.)
۱- سبب ساز، مسبب.
۲- خدای تعالی.

(وَ زَ دِ یا دَ) (اِفا.)
۱- کارکننده.
۲- مهارت کننده.
۳- حاصل کننده.
۴- کوشنده.
۵- زراعت کننده.

(هِ) [ ع. ] (اِفا.) بخشنده، عطا کننده.