اسم فاعل

(مُ زِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- همراه، نوکر.
۲- ثابت قدم. ج. ملازمان.

(مُ ص) [ ع. ] (اِفا.) چسبیده به هم، متصل.

(مُ عِ) [ ع. ] (اِفا.) لعن کننده.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) دیدار کننده، روبرو شونده.

(مُ کَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) به وجود آورنده، موجد.

(مُ کَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.) آنچه کیفیت و حالتی پدید بیآورد، لذت بخش ؛ کیف آور.

(مُ کَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) کامل کننده.

(مُ کَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نسبت کفر – دهنده به کسی.
۲- کفاره دهنده.

(مُ فِ) [ ع. ] (اِفا.) کافی و کفایت دهنده.

(مُ کَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- به زحمت و مشقت اندازنده.
۲- تعیین کننده تکلیف. ج. مکلفین.