(مُ س) [ ع. ] (اِفا.) تباه کننده، فاسد – کننده.
(مُ فَ تِّ) [ ع. ] (اِفا.) برانگیزاننده فتنه.
(مُ) [ ع. ] (اِفا.) فتوادهنده، قاضی.
(مُ فَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) آنکه یا آنچه که اندوه را از دل دور کند.
(مُ فَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) شادی آور، فرح بخش.
(مُ رِ) [ ع. ] (اِفا.) از حد گذشته، بسیار و فراوان.
(مُ فَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که تفریط کند.
(مُ تَ تِ) [ ع. ] (اِفا.) باز کننده، گشاینده.
(مُ فَ تِّ) [ ع. ] (اِفا.) گشاینده، بازکننده.
(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- درنده. ۲- جانوری که شکار خود را بدرد.
