اسم فاعل

مجتنب

(مُ تَ ن) [ ع. ] (اِفا.) دوری کننده، احتراز کننده ؛ ج. مجتنبین.

    مجتهد

    (مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- بسیار کوشنده.
    ۲- کسی که در فقه به درجه اجتهاد رسیده باشد.

      مجانب

      (مُ نِ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- دور شونده، دوری گزیننده ؛ مق. مؤالف.
      ۲- در هندسه خط مستقیمی را مجانب یک منحنی می‌گویند که چون نقطه‌ای در روی منحنی حرکت کند و به سمت بی نهایت رود، فواصل این نقطه از این خط مرتب کم شود و میل به صفر کند.

        مجاهر

        (مُ هِ) [ ع. ] (اِفا.)
        ۱- با کسی روبه رو جنگ کننده.
        ۲- دشمنی کننده.
        ۳- دشنام دهنده.
        ۴- آواز بلند کننده.
        ۵- آشکار کننده ؛ ج. مجاهرین.

          مجاهز

          (مُ هِ) [ ع. ] (اِفا.)
          ۱- حریف در قمار، حریف در بازی نرد و شطرنج.
          ۲- فراهم کننده وسایل و اسباب کاری.
          ۳- مستوفی.

            پیمایش به بالا