اسم فاعل

(مُ تَ کَ لَّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که کاری را متعهد شود و به رنج و زحمت انجام دهد.
۲- کسی که به رنج و زحمت شعر گوید.

(مُ تْ قِ) [ ع. ] (اِفا.) محکم کننده، استوارکننده.

(مُ تَ قّ وِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- راست شونده، قوام گیرنده.
۲- در فارسی قیمتی، گران بها.

(مُ تَّ) [ ع. ] (اِفا.) پرهیزگار، پارسا.

(مُ تَ ثِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که بر دیگری در بسیاری مال غلبه کند و ببالد.

(مُ تَ ثِ) [ ع. ] (اِفا.) ستبر شده، ضخیم شده.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) برابر، همسان.

(مُ تَ مِ) [ ع. ] (اِفا.) کامل شده، به کمال رسیده.

(مُ تَ کَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) خودبین، مغرور، دارای تکبر.

(مُ تَ کَ ثِّ) [ ع. ] (اِفا.) بسیار شونده، دارای کثرت.