اسم فاعل

(مُ تَ عَ لِّ قِ) [ ع. ] (اِفا.) عیال، همسر.

(مُ تَ عَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) طالب علم، آموزنده.

(مُ تَ عَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که به عمق چیزی رسیده، ژرف اندیش ؛ ج. متعمقین.

(مُ تَ عَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- کوشش کننده، ساعی.
۲- سختی کشیده.
۳- آن که به تکلف کاری انجام دهد؛ ج. متعملین.

(مُ تَ عَ نِّ) [ ع. ] (اِفا.)آزاررسان، آزار – دهنده.

(مُ تَ عَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) خود را به عرب مانند کننده ؛ ج متعربین.

(مُ تَ عَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- اقدام کننده به کاری.
۲- اعتراض کننده.

(مُ تَ عَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- طلب کننده چیزی به جهت شناختن آن.
۲- جستجو – کننده گم شده.
۳- سالک که به اول وهله از شناخت خدا غافل بود و بزودی حاضر گردد و فاعل مطلق را در صور و وسایط و روابط باز شناسد.

(مُ تَ طِ) [ ع. ] (اِفا.) به یکدیگر مهربانی کننده.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) به دست گیرنده.