اسم فاعل

متشکر

(مُ تَ شَ کِّ) [ ع. ] (اِفا.) سپاس دار، شکرگزار، آن که تشکر می‌کند و سپاس به جا می‌آورد.

    متشکک

    (مُ تَ شَ کِّ) [ ع. ] (اِفا.) گمان کننده، شک کننده، ج. متشککین.

      متشهد

      (مُ تَ شَ هِّ) [ ع. ] (اِفا.) گوینده «اشهدان لااله الاللّه».

        متشاکل

        (مُ تَ کِ) [ ع. ] (اِفا.)
        ۱- موافقت کننده.
        ۲- چیزی که مانند و موافق چیزی دیگر باشد.

          متشبه

          (مُ تَ شَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) شبیه به چیزی، ماننده به چیزی.

            Scroll to Top